Update machtsstrijd: Rudd treedt af als minister van Buitenlandse Zaken
Update 22-02-2012:
Kevin Rudd heeft vanochtend op een persconferentie vanuit Washington zijn aftreden aangekondigd. Hij zegt niet te kunnen functioneren als hij het vertrouwen van de premier, Julia Gillard, niet meer heeft. Deze nam geen afstand van felle kritiek die haar getrouwen binnen Labor recentelijk uitten op Rudd.
Australische media melden dat Gillard waarschijnlijk zelf volgende week Rudd gedumpt zou hebben in een kabinet reshuffle. Rudd laat nog in het midden of hij de strijd met Gillard om het premierschap doorzet. Maar weinigen twijfelen daar aan.
Update 22-02-2012
Deputy premier Wayne Swan beschuldigt Rudd van sabotage en dysfunctioneren. In een bijzonder harde en persoonlijke aanval op (voormalig) collega Rudd zegt hij dat Julia Gillard de troep die Rudd als premier achtergelaten heeft, met succes aan het opruimen is.
Morgen geeft Gillard haar eerste persconferentie over de huidige crisis en verwacht wordt dat ze maandag de leiderskwestie aan de Labor Caucus (vergadering van leden parlement) zal voorleggen. Ze rekent op voldoende steun om de kweste de wereld uit te helpen.
Achtegrond: zie mijn bericht hierna van afgelopen vrijdag:
Julia Gillard en Kevin Rudd: de Jan Klaassen en Katrijn van de Australische politiek?
(17-02-2012)
foto ABC website; AAP, Alan Porritt, Julia en Kevin kussen, hoe lang nog?)
Geruchten over een op handen zijnde ‘coup’ van voormalig premier –en nu minister van Buitenlandse zaken – Kevin Rudd tegen de eigen premier Julia Gillard worden steeds sterker. The Australian weet stellig te melden dat die uitdaging volgende maand al zal plaats vinden.
Pikant is dat Gillard zelf premier werd door twee jaar geleden de zittende premier Rudd met succes uit te dagen, en dat het er nu op lijkt dat Rudd hetzelfde met Gillard van plan is. Het zijn gezellige tijden binnen de regerende Labor Partij.
Achtergrond
Rudd won in 2007 met een overweldigende meerderheid de verkiezingen en bracht na 12 jaar conservatieve regeringen Labor weer aan de macht. Aanvankelijk was hij bijzonder populair, maar zijn aanzien bladderde af toen hij een speerpunt van zijn beleid, klimaatbeheersing – ‘the greatest challenge of our time’ – van de ene op de andere dag op de lange baan schoof. Ook zijn persoonlijke stijl die teveel werd gekenmerkt door micromanagement enerzijds en grootse uitspraken met (nog) weinig concrete acties anderzijds, riep steeds meer irritatie op.
Toen Labor het steeds slechter in de peilingen begon te doen, zag vicepremier Julia Gillard haar kansen schoon. Met steun van een groot deel van de inmiddels zenuwachtig geworden Labor top daagde ze Rudd met succes uit en werd de nieuwe Labor premier. Rudd kreeg de post van Buitenlandse zaken, wellicht met het idee dat hij in die functie ver genoeg uit de buurt van Gillard vertoefde.
Maar dat was een misrekening. Rudd wist voortdurend prominent in het nieuws te blijven en liet steeds in het midden wat zijn ambities waren.
Gillard op haar beurt kampte in toenemende mate met een imago probleem, dat kort samengevat kan worden als: gebrek aan geloofwaardigheid en vertrouwen. De ‘coup’ tegen haar eigen premier Kevin Rudd bleef toch bij het electoraat hangen als iets schimmigs.
Dan de introductie van de CO2 belasting, die er nooit zou komen zoals ze voor de verkiezingen beloofde (‘read my lips’), maar er toch kwam. Een ander speerpunt, de Malaysian Solution om de problemen van bootvluchtelingen op te lossen (zie eerder bericht hierna) mislukte jammerlijk. En recentelijk verbrak ze een plechtige belofte aan een van de onafhankelijke parlementariërs om het gokken aan te pakken.
Tot voor kort was ze van hem van afhankelijk, maar nu ze door een wijziging in het parlement net een zetel meerderheid heeft, liet ze hem vallen als een baksteen. Verder zijn er nog een aantal triviale zaken die ze slecht aanpakt en die steeds meer haar vertrouwen en geloofwaardigheid aantasten.
Dit alles is olie op het vuur van de oppositie, die ongekend hard haar geloofwaardigheid voortduren aan de kaak stelt. Zozeer zelfs dat Julie Gillard er niet in slaagt de discussie te verleggen naar de succesvolle Australische economie die ondanks recessie elders in de wereld blijft groeien. In de peilingen zakt ze dientengevolge steeds verder weg.
Dat komt kennelijk Kevin Rudd ook goed uit want hij lijkt hard op weg om op zijn beurt Julia Gillard van de troon te stoten. Volgens The Australian kan hij rekenen op 42 van de 50 stemmen die hij in de caucus’ nodig heeft en gaat hij de uitdaging in maart aan. Hoe dit coupe-achtige stuivertje wisselen binnen Labor uitpakt bij de volgende verkiezingen in 2013 is afwachten, maar de oppositie onder leiding van Tony Abbott rekent erop dat de kiezer dit alles hard zal afstraffen.
Klap voor premier Gillard:‘Malaysian Solution’ haalt parlement niet
(13-10-2011)
Na haar succes van gisteren toen de omstreden belasting op CO2 met een nipte meerderheid van 2 stemmen door het parlement werd aangenomen, moet ze vandaag accepteren dat haar voorgenomen asiel politiek voorlopig in duigen ligt.
Het parlement zou vandaag stemmen over de zogenaamde Malaysian Solution (zie berichten hieronder) waarbij bootvluchtelingen naar Maleisië gestuurd worden in afwachting van hun aanvraag.
Toen bleek dat zij en haar Labor partij precies 1 stem tekort kwamen, ging het voorstel van tafel. In een persconferentie kondigde Gillard zojuist aan dat de Malaysian Solution op de agenda blijft, maar dat er nu niets anders op zit dan alle bootvluchteling in Australië zelf op te vangen (on shore).
Gillard en oppositieleider Abbott verwijten nu elkaar in bittere bewoording Australië weer aantrekkelijk te maken voor mensensmokkelaars die asielzoekers op gammele bootjes richting Australië blijven sturen.
Achtergrond. Nu oppositieleider Tony Abbott heeft laten weten niets te voelen voor een akkoord met premier Gillard lijkt het uit te draaien op een oplossing die beide grote partijen niet willen: Gillard en oppositieleider Abbott zijn beiden voor offshore processing, maar de premier is tegen Nauru en Abbott tegen Maleisië.
Bovendien is coalitiepartner De Groenen, die de balance of power bezit, helemaal tegen de offshore oplossing en wil asielzoekers alleen binnen Australië opvangen en hun aanvragen daar verwerken. Net als overigens de linkervleugel van Gillard’s eigen Labor partijdat asielzoekers in Australië zelf opgevangen moeten worden.
De Groenen en mensenrechten advocaten zien daardoor hun standpunten steeds dichter bij komen. Geen overeenstemming over off shore processingbetekent namelijk dat er nog maar een mogelijkheid over is: asielzoekers opvangen in Australiëf (on shore) en daar de procedure afwerken.
Malaysian Solution
In grote lijnen houdt de overeenkomst in dat Australië 800 (illegale) asielzoekers naar Maleisië zal sturen en in ruil daarvoor 4000 officieel erkende vluchtelingen over een periode van vier jaar in Australië zal huisvesten. Australië betaalt de kosten van zo’n 300 miljoen A$, maar Maleisie behoudt het vetorecht om vluchtelingen te weigeren.
(foto WAToday)
Sydney en Melbourne: het kost wat, maar dan heb je ook wat
(15-02-2012; foto Ad Borsboom)
Sydney en Melbourne scoren meestal hoog op top tien lijsten van de steden waar het prettig is om te wonen. Maar daar hoort tegenwoordig ook een behoorlijk prijskaartje bij. Uit het meest recente onderzoek van Worldwide Cost of Living 2012 staan beide steden op respectievelijk plaats zeven en acht van duurste steden ter wereld.
Ook de andere hoofdsteden van de diverse Australische staten scoren behoorlijk: Perth is 13e, Brisbane 14e en Adelaide neemt de 18de plaats in. Zo is het inmiddels goedkoper wonen in London, New York, Berlijn, Hongkong of Los Angelos dan in genoemde Australische steden.
De oorzaak van deze hoge ‘ranking’ is volgens deskundigen de sterke Australische dollar en de stijgende inflatie. Een onderzoeker van deze ranglijst zegt op een ABC website dat die Australische dollar in tien jaar tijd dubbel zoveel waard is geworden dan de Amerikaanse dollar.* Een brood in Sydney, zo zegt deze woordvoerder, is in tien jaar tijd verdubbeld, terwijl benzine zelfs drie keer zoveel is gaan kosten.
(*Een voorbeeld: twee jaar geleden betaalde ik € 0,55 voor 1 A$, dit jaar is dat bijna € 0,83. Maar eerlijk is eerlijk: het kost wat, maar dan heb je ook wat).
Vier jaar na ‘sorry’: hoe nu verder?
(13-02-2012; foto: AFP/Getty Images)
Op 17 februari is het precies vier jaar geleden dat de toenmalige premier Kevin Rudd namen de regering en het Australische volk verontschuldigingen aanbood aan de zogenaamde Stolen Generation. Dat betrof Aboriginal kinderen die als onderdeel van een op racisme gestoelde assimilatiepolitiek bij hun Aboriginal familie werden weggehaald. Ze kwamen soms duizenden kilometers verderop terecht in hardvochtige instellingen van overheid en missie.
Velen zagen hun Aboriginal families nooit meer en sleten hun leven als tweederangs burgers in de westerse samenleving. Deze politiek eindigde pas in de loop van de jaren zestig van de vorige eeuw.
Over de hoofden van de Stolen Generation heen was deze nationale ‘apology’ ook bedoeld als algemene verontschuldiging voor het onrecht dat Aborigines in de afgelopen tweehonderd jaar aan den lijve ondervonden hebben.
Kevin Rudd, nu minister van Buitenlandse zaken, riep Australië op om het proces van ‘healing’ met kracht voor te zetten. Hij formuleerde destijds als doel om de grote achterstand van Aborigines in de komende generatie weg te werken.
Helaas is volgens veel Aborigines in de afgelopen vier jaar daar nog weinig van terecht gekomen. Leden van het National Congres of Australia’ First People zeiden dat er ondanks de goede voornemens nog teveel niet gerealiseerd is. Tal van aanbevelingen voor compensatie en ondersteuning bij het wegwerken van de achterstand (o.a. een levensverwachting die 17 jaar lager is dan de gemiddelde Australiër) liggen nog steeds in de la.
Alarmerende toename zelfmoorden onder Aboriginal meisjes
(10-02-2012; foto Ad Borsboom)
Het aantal zelfmoorden onder jonge Aboriginal vrouwen in de Northern Territory is de afgelopen vijf jaar dramatisch gestegen. De Children’s Commissioner, Howard Bath, meldt in de Sydney Morning Herald dat meisjes onder de 17 jaar inmiddels 40% van alle zelfmoorden uitmaken. Hij noemt dit het hoogste cijfer in de westerse wereld.
Hoewel Dr. Barth dit verschijnsel niet rechtstreeks verbindt met het begin van de interventie vijf jaar geleden in de Northern Territory (zie mijn achtergrond verhaal hierna) is het wel significant dat dit verschijnsel voor de interventie nauwelijks voorkwam. Recentelijk verhingen zich nog drie jonge meisjes nadat ze hun wanhoopsdaad eerst op Facebook hadden aangekondigd.
De zoveelste parlementair brede onderzoekscommissie buigt zich over het verschijnsel. De strategie van werkers in de gezondheidszorg, politie en overheid tot nu toe was er zo min mogelijk ruchtbaarheid aan te geven om ’copy cat’ gedrag te vermijden. Maar nu is de aanbeveling alle gevallen zorgvuldig te documenteren om beter greep te krijgen op deze schokkende ontwikkeling.
Achtergrond Interventie
De Intervention was de oplossing van de voormalige regering van John Howard voor de grote sociale problemen in sommige Aboriginal gemeenschappen. Met name seksuele misbruik van kinderen, huiselijk geweld en alcohol- en drugsmisbruik in overvolle gammele huizen schreeuwden terecht om een stevige maar verantwoorde aanpak.
Maar de Intervention werd generiek toegepast op alle Aboriginal communities van de uitgestrekte Northern Territory, een gebied ter grootte van bijna een derde Europa (1.4 miljoen km2). De Racial Discrimination Act van de VN, ook ondertekend door Australië, werd tijdelijk buiten werking gesteld, het leger trok Aboriginal gebieden binnen en alle Aborigines kwamen zonder aanzien des persoon onder curatele te staan. De huidige Labor regering haalde er sommige van de scherpe kantjes af, maar nam dit beleid op hoofdlijnen over.
Aborigines uiten echter steeds fellere kritiek op deze politiek. Aboriginal communities die normaal functioneren, en individuele families die het ook in de probleemgebied goed doen, lijden eveneens onder dat strenge toezicht. Dat ondermijnt hun autoriteit en voorbeeldfunctie.
Bovendien vallen de verbeteringen die als compensatie voor het verlies van autoriteit beloofd zijn, ook zwaar tegen. Met name op het terrein van huisvesting gebeurt lang niet genoeg en verdwijnt veel van het beloofde budget in handen van management en bureaucratie. Wat Aborigines echter het meest dwarszit is het generieke karakter van de maatregel: of het nu wel of niet goed ging, alle Aborigines zagen hun autonomie als sneeuw voor de zon verdwijnen.
Waarom alweer overstromingen in Queensland? Antwoord: La Nina, ‘het meisje’
(07-02-2012, foto ABC)
Delen van de staat Queensland, vooral de Outback, worden regelmatig getroffen door periodes van grote droogte. Of zoals nu, voor het tweede achtereenvolgende jaar, door het tegenovergestelde: rampzalige overstromingen.
Vanwaar die uitersten?
Die hebben te maken met de effecten van een tweetal natuurfenomenen die elkaar precies tegenwerken.
Het ene het El Nino (‘de jongen’ in het Spaans) en dat zorgt er op gezette tijden voor dat het warme oppervlakte water van de Pacific van Australië wegstroomt richting Zuid Amerika. Als dat gebeurt lijdt een groot deel van oostelijk Australië onder langdurige droogte periodes.
Maar als afwisseling verschijn het zusje van El Nino en zij heet La Nina (‘het meisje’). Zij veroorzaakt nu alweer voor precies het tegenovergestelde: het warme water van de Pacific stroom richting Australië en brengt veel vochtige lucht mee.
Het tropische gedeelte van Queensland, dat jaarlijks al een regenseizoen kent, gaat dan gebukt onder The Big Wet, een extreem natte regentijd. Meng het geheel met nog wat cycloon activiteiten en het recept voor overdadige regenval is geboren. Dergelijke fenomeen doen zich gemiddeld om de vijf jaar voor.
Daarmee is nog niet alle rampspoed verklaard. Want ook de geologische gesteldheid van een deel van Queensland draagt bij aan de problemen van nu. Dat geldt vooral voor het zogenaamde Channel Country, dat een flink deel van Outback Queensland omvat.
Dit gebied heet zo omdat het gekenmerkt wordt door een netwerk van talloze kreekjes, beekje en rivieren die onderling met elkaar verbonden zijn. Normaal liggen ze droog en zien er onschuldig uit of zijn soms helmaal niet te zien. Maar onder de omstandigheden van nu zwellen ze snel op tot een gigantisch netwerk van waterwegen die het omliggende land in een mum van tijd onder water zet.
Aboriginal Australië in Nederland: Ancient Culture, Modern Art
In het Universiteitsmuseum Groningen is vanaf 17 februari de expositie ‘Ancient Culture, Modern Art: Aboriginal kunst uit Australië’ te zien. De expositie toont hedendaagse kunst van de Australische Aborigines. In de tentoonstelling staan moderne Aboriginal schilderijen uit Australië centraal. Na een introductie van de traditionele kunst en cultuur, met wortels van ruim veertigduizend jaar oud, ziet men hedendaagse werken.
Deze bijzondere tentoonstelling is tot en met 4 november te bezichtigen.
Het Universiteitsmuseum, Oude Kijk in ‘t Jatstraat 7a, is geopend dinsdag tot en met zondag van 13.00 tot 17.00 uur.
Voor het complete persbericht, lees verder ....
Grimmige sfeer rond Aboriginal Tent Embassy
(26-1-2012, foto ABC, AAP Lukas Coch: premier Gillard onder bescherming afgevoerd)
Zo’n 200 woedende demonstranten rond de Aboriginal Tent Embassy (zie bericht hieronder) bestormden vanochtend het voormalige parlementsgebouw waar premier Julia Gillard medailles uitdeelde ter gelegenheid van Australia Day, de nationale feestdag van het land. Ook oppositieleider Tony Abbott was in het gebouw.
Beiden werden onder bescherming van oproerpolitie uit het gebouw weggevoerd. De demonstranten bleven de auto van Gillard volgen en sloegen met vuisten op het dak en de ramen.
Aanleiding van de oproer was een interview van Tony Abbott die zich afvroeg wat de relevantie van de Tent Embassy nog was nu Aborigines landrechten hebben gekregen, de federale regering zich officieel verontschuldigde voor aangedaan onrecht en een referendum over herziening van de Grondwet ten gunste van Aborigines aanstaande is (2013).
De opmerkingen van Abbott vielen in slechte aarde bij de ruim 1000 Aborigines die zich hadden verzameld rond de Tent Embassy om het veertig jarige bestaan te herdenken. Om juist op deze dag de relevantie van dit Aboriginal icoon ter discussie te stellen was olie op het vuur van de demonstranten, waarvan er ruim 200 besloten gewelddadige actie te ondernemen.
De meest radicale Aborigines eisen van premier Gillard een verdrag waarin de soevereiniteit van Australië en de rechten op alle land aan de inheemse bevolking wordt overgedragen.
*Australia Day herdenkt de aankomst van de Eerste Vloot op 26 januari 1788 als de geboortedag van het hedendaagse Australië. Aborigines noemen het de dag van de Invasie.
*Op deze dag krijgen veel immigranten de Australische nationaliteit. Vandaag zijn dat er 13.700, afkomstig uit 144 landen.
Informatieve blog over de identiteit van het huidige Australië: zie NOS correspondent Robert Portier
Veertig jaar Aboriginal Occupy beweging: de Tent Embassy
(17-01-2012; foto Ad Borsboom)
Australië, 26 januari 1972. Het land viert haar nationale feestdag en herdenkt dat op die dag in 1788 de aankomst van de Eerste Vloot het begin markeerde van het moderne Australië. Maar Aborigines zien die dag als het begin van het einde van vele inheemse culturen. Een dag van rouw in plaats van feest. Op het grasveld voor het toenmalige parlementsgebouw in Canberra zetten Aboriginal activisten een tent neer. Ze noemen dit hun eigen ambassade. Dit vanuit de gedachte dat...lees verder
Tussen geboorte en dood: rituelen bij doodgeboren kinderen
(15-01-2012)
In een eerder artikel heb ik aandacht gevraagd voor de zeer uitgebreide Aboriginal rituelen rond de dood. Volgens betrokkenen dienen deze riten om de ziel te begeleiden bij de overgang van het aardse bestaan naar dat van de spirituele voorouders. Maar voor de waarnemende buitenstaander zoals ik fungeren deze riten vooral als bakens waarlangs het rouwproces verloopt.
We kunnen de riten van de Aborigines niet imiteren, daarvoor zijn te zeer cultuur gebonden. Maar het accepteren van die emoties en vervolgens vormen vinden om daar uiting aan te geven, is ook in onze samenleving geen overbodige luxe.
Vandaar dat ik bijzonder verheugd ben met het onderzoek van Janneke Peelen, die aanstaande vrijdag promoveert op een gevoelig onderwerp: rituelen bij doodgeboren kinderen. Nog maar veertig tot vijftig jaar geleden werden doodgeboren kinderen ongezien, zonder naam, in stilte begraven. Zij onderzocht hoe rituelen rond miskraam, doodgeboorte en zuigelingensterfte in korte tijd zijn veranderd en hoe deze het verlies van een baby markeren en betekenis geven.
Titel Promotie: Between birth and death. Rituals of pregnancy loss in the Netherlands
Promotors: prof. dr. E.H.J.M. Venbrux, prof. dr. A.P. Borsboom. Copromotor: dr. C. Notermans.
Link: http://lnkd.in/m65C53
Aborigines in internationale media: referendum en Walkabout
(13-01-2012)
*The Economist wijdt een uitgebreid artikel aan een actuele kwestie die in het komende jaar van groot belang is voor de Aboriginal bevolking van Australië, namelijk een referendum over aanpassing van de grondwet.
De belangrijkste punten uit dat referendum zijn: alle resterende vormen van discriminatie uit de grondwet verwijderen, de erfenis en cultuur van Aborigines erkennen en verzekeren dat de federale wetgeving Aborigines beschermt tegen raciale wetgeving van afzonderlijke staten.
Zoals bekend vormen de 500.000 Aborigines 2,5% van de Australische bevolking en scoren ze op alle sociale indicatoren lager dan de rest van de Australiërs. Een panel van Aboriginal leiders is druk bezig een tekst voor te bereiden die van het referendum een succes moeten maken.
*NOS correspondent Robert Portier schreef onlangs een overzichtelijk blog over hetzelfde onderwerp (zie tweede deel van zijn blog).
Hij besteedt ook aandacht aan de complicaties die optreden wanneer er geen onderscheid meer mag worden gemaakt op basis van etnische achtergrond. Citaat: ‘ Maar het schrappen van de wetten is niet zo gemakkelijk als het lijkt. Een van de problemen is dat er een flink aantal regels zijn gemaakt om de positie van Aborigines te verbeteren. Als er in de wet geen onderscheid mag worden gemaakt op basis van ras, dan zouden die speciale wetten ook niet meer mogen.’
* The NewYork Review of Books behandelt een totaal ander onderwerp: een uitgebreide introductie op de nieuwe uitgave van James Vance Marschall’s boek Walkabout (dank aan college Dr. Anton Hoogveld voor de tip). Het origineel verscheen in 1959 en werd verfilmd in 1971.
Achtergrond. Het verhaal gaat over twee kinderen die verdwalen in de woestijn en op sleeptouw genomen worden door een Aborigine De film werd destijds gemengd ontvangen. De een noemde de film een New Age jachtige ode aan de Noble Savage, maar anderen prezen de universele thema’s als geboorte, dood, natuur versus civilisatie en interculturele communicatie.
Walkabout is in traditioneel Aboriginal Australië een rite de passage waarbij mannelijke adolescenten een tijd de wildernis intrekken en verre verwanten bezoeken om de natuurlijke en sociale wereld te leren kennen.
David Gulpilil, afkomstig uit het mijn onderzoeksgebied in Arnhem Land, is de Aboriginal hoofdrolspeler in de film. Nadien speelde hij belangrijke hoofd- en bijrollen en in films als Rabbit-Proof Fence, Crocodile Dundee I, Australia en nam hij het initiatief tot de film Ten Canoes (die vanavond, 13-01, te zien is op Ned2 vanaf 23.55).
Zowel de film (DVD) als het de heruitgave van het boek zijn weer beschikbaar.
Aboriginal Australië in Nederland: unieke tentoonstelling Aboriginal Art Museum Utrecht
(05-01-2012)
Van 20 januari t/m 10 juni presenteert het Aboriginal Art Museum in Utrecht de bijzondere tentoonstelling: Heart and Soul. De getoonde werken van vijf Aboriginal kunstenaars zijn afkomstig van de zogenaamde Laverty Collection, de belangrijkste particuliere collectie van Aboriginal kunst in de wereld. De tentoonstelling vertelt het persoonlijke verhaal van het kunstverzamelaarsechtpaar Colin en Elizabeth Laverty.
Ze zijn niet alleen verzamelaars maar ook ambassadeurs met een missie: ze zetten zich met hart en ziel in om Aboriginal kunst op internationale podia voor hedendaagse kunst te tonen.
De nationale krant The Australian noemde het ‘The most important private collection of Indigenous art in Australia’.
De keuze van vijf Aboriginal kunstenaars uit verschillende regio’s toont de individuele toets en stijl in hun werk en maakt eveneens duidelijk hoe divers Aboriginal kunst uit de verschillende regio’s is.
Gedetailleerde informatie op website AAMU
Komkommertijd in Australië: krokodil in huiskamer, deodorant verplicht voor immigranten en....
(09-01-2012)
Net als in Nederland is ook in Down Under de zomervakantie de periode bij uitstek om in de luwte van het zware nieuws aandacht te schenken aan, laten we zeggen, luchtige berichten die ook anders hadden kunnen aflopen. (Voor zover zich geen ernstige bosbranden en andere calamiteiten voordoen).
Haaien en krokodillen doen het in die categorie bijzonder goed. Ook nu weer. De ABC meldt (inclusief videofilmpje) dat een huisgezin in Darwin de schrik van hun leven kreeg. De hond des huizes sloeg ’s ochtends vroeg aan en de gealarmeerde familie vond een anderhalve meter krokodil in hun huiskamer. Ter geruststelling zei een Wildlife deskundige dat het steeds normaler wordt dat jonge agressieve mannetjes krokodillen de bewoonde wereld opzoeken. Oplossing? Wellicht zandzakken voor de deur.
In de top tien van meest gelezen artikelen in The Australian staat als eervolle tweede een oproep van de woordvoerder Citizenship van de oppositie om nieuwe emigranten te leren deodorant te gebruiken als onderdeel van de inburgeringcursus. We mogen aannemen dat drogisterijen branche zeer ingenomen is met dit voorstel.
Dan het ultieme bewijs dat het leven aan een (zijden) draadje hangt. De Australische Erin Langworthy besloot een bungy jump te wagen boven de Afrikaanse Zambesi rivier. Zoals bekend knapte het koord en de Australische viel, met beide enkels aan elkaar gebonden, in de rivier vol met (daar zijn ze weer) krokodillen. Ze slaagde er in de oevers te bereiken en is inmiddels herstellende in een Zuid Afrikaans ziekenhuis. De Sydney Morning Herald heeft de videofilm en een levendig verslag van deze beproeving.
Van krakende kortegolf radio tot sociale media: mixed blessing voor afgelegen Aboriginal communities
(01-01-2012)
Toen ik in 1972 voor het eerst naar Maningrida aan de noordkust van Australië vertrok om onderzoek te doen naar Aboriginal rituelen, was het enige communicatiemiddel met de buitenwereld een krakende...lees verder
(foto: Aboriginal jongeren gebruiken mobiele teleoon voor journaslistieke doeleinden; http://www.indigenous.gov.au/stories/ntmojos_site/)
Zo kan het ook: Australië ziet meer voor- dan nadelen in 2012
(29-12-2011, foto Sydney Morning Herald))
Business Day, onderdeel van de Sydney Morning Herald, heeft 20 Australische economen hun mening over het nieuwe jaar gevraagd. En zie, er was grote consensus over de belangrijkste economische vooruitzichten voor Down Under.
Conclusie: ongeacht wat Europa ons aandoet zijn de vooruitzichten positief. De rente zal verder dalen, de aandelen zullen stijgen en hoewel de wereldhandel wat minder wordt zal de Australische economie met dik 3% groeien.
Hoewel China – de sleutel tot de Australische voorspoed – wel wat last zal hebben van de Europese problemen, is dat land daar beter bestand tegen dan voorheen. De regionale groei van de interne Aziatische markten is namelijk veel minder afhankelijk van export naar Europa.
De economen zijn niet erg bezorgd over inflatie (2-3%), terwijl ook de werkeloosheid van net boven de 5% beheersbaar blijft.
Al met al een optimistische kijk op 2012 voor Australië en het Azië-Pacific gebied. Nu wij nog.
Bootvluchtelingen naar Australië: mensensmokkelaars verdienen miljoenen
(21-12-2011)
Deze week zonk een boot vol vluchtelingen op weg naar Australië voor de kust van Oost Java. Trieste balans tot nu toe: ongeveer 170 vermisten en 94 overlevenden. De Sydney Morning Herald meldt op basis van gegevens van overlevenden dat ze gemiddeld A$ (Australische Dollars) 5000 betaalden aan mensensmokkelaars, wat globaal neerkomt op een totaal van A$ 1,25 miljoen. Verhalen van overlevenden, onder andere in The Australian, zijn hartverscheurend
Inmiddels lijkt er enige beweging te komen in de impasse tussen de Australische regering en de oppositie, die elkaar in een houtgreep houden op dat punt.
Stand van zaken tot nu toe:
Labor (regering): voor off-shore processing, maar alleen in Maleisië (Malaysian Solution*)
Liberals (oppositie): voor off-shore processing, maar alleen op Pacific eilanden Nauru en Manus (Pacific Solution**).
Gevolg: impasse, alle bootvluchtelingen worden nu in Australië opgevangen ('on-shore') in afwachting van aanvraagprocedures. De vrees bestaat dat dit een reden kan zijn voor de toegenomen stroom vluchtelingen.
Labor heeft de oppositie nodig om haar 'off-shore' oplossing door het parlement te krijgen omdat regeringspartner De Groenen alleen maar wil praten over 'on-shore- oplossingen.
Regering en Oppositie verwijten elkaar voortdurend dat de groeiende toestroom van boten aan de ander ligt. Inmiddels is de publieke opinie dat gesteggel zat en lijkt er als gevolg van de recente tragedie enige beweging in beide standpunten te komen. Prominente oppositieleden zien openingen om de impasse te doorbreken. Wordt vervolgd.
+++++++++++++++++
* Malaysian Solution. In grote lijnen houdt de overeenkomst in dat Australië 800 (illegale) asielzoekers naar Maleisië zal sturen die daar hun asielprocedure moeten afwachten. In ruil daarvoor zal Australie over een periode van vier jaar 4000 officieel erkende vluchtelingen uit Maleisie opnemen.
** Pacific Solution. Beleid onder voormalig premier John Howard. Asielzoekers werden overgebracht naar een tweetal centra op Papua New Guinea het minuscule Pacific eilandje Nauru. Daar moesten ze onder Spartaanse omstandigheden hun asielprocedure afwachten. Het aantal bootvluchtelingen liep drastisch terug.
(foto WAToday)
‘O Moeder wat is het heet’: misvatting over Australische Kerst
(column in Going Down Under, winternummer 2011; foto Ad Borsboom: dochters op eerste kerstdag in tropisch Australie)
Kerstmis in Australië. Als ik bij een kerstdiner wel eens verzucht dat ik daar dierbare herinneringen aan, kijken mijn disgenoten me vol ongeloof aan...lees verder
Aboriginal ‘Stonehenge’ ontdekt
(06-10-2011)
Op een verlaten veld in de Staat Victoria is onlangs een 50 meter lange, eivormige, stenen structuur bloot gelegd die verwijst naar Aboriginal inzichten in astronomie. De stenen zijn net als die van Stonehenge gericht op de zomer en winter zonnewende en de lente en herfst equinox (“nachtevening”: zon loodrecht op de evenaar waardoor dag en nacht even lang zijn).
Onderzoekers twijfelen er niet meer aan dat deze constructies van steen door mensen zijn aangelegd om de bewegingen van de zon vast te leggen en zo de loop van de seizoenen te kunnen bepalen Het lijkt waarschijnlijk dat deze constructie ouder is dan het 4.500 jaar oude Stonehenge, waarmee Aborigines de oudste astronomen ter wereld zouden zijn.
Achtergrond. Deze vondsten bevestigen wat Aborigines in de vorm van mythologieën al duizenden jaren van generatie op generatie overbrengen: virtuele mappen van de nachtelijke sterrenhemel in de vorm van dierenfiguren waarmee zowel tijd als seizoenen gemarkeerd worden (zie foto).
Aborigines hadden en hebben (nu nog in mijn onderzoeksgebied Arnhem Land) een diepgaande en uitgebreide kennis van de nachtelijke hemel en de bewegingen van hemellichamen van zonsondergang tot zonsopkomst.
De Yolngu uit noordoost Arnhem Land bijvoorbeeld leggen verband tussen de maan en de bewegingen van eb en vloed en hebben verklaringen voor zowel zons- als maansverduisteringen. Een van de belangrijkste rituelen heeft de Morgenster (Venus) als onderwerp, terwijl een van de meest sacrale riten geassocieerd wordt met de afstervende maan. Ook hun inheemse kalender met zijn vele seizoenen is deels gebaseerd op het verschijnen van bepaalde planeten aan de nachtelijke hemel en op de beweging van sterrenbeelden.
Deze kennis is verpakt in mythologische verhalen, waarmee al deze inzichten niet alleen een praktische doel dienen (kennis seizoenen, navigatie), maar tevens symbool staan voor onder meer leven en dood, vruchtbaarheid, mannelijke en vrouwelijke elementen in de kosmos – kortom zin en betekenis geven aan het bestaan.
Een handzame gids daarover is onlangs verschenen onder de titel Emu Dreaming: an Introduction to Australian Aboriginal Astronomy (zie www.EmuDreaming.com).
Foto: Emu figuur verbindt sterrenbeelden
Tour de France winnaar Cadel Evans op de bres voor Aborigines
(29-11-2011). Foto: Cadel voedt krokodil Harry (Northern Territory News)
Tour de France winnaar Cadel Evans trekt zich het lot aan van ontheemde Aborigines in de Northern Territory. Op een druk bezochte pers conferentie in Darwin zei Evans dat hij, als iemand die in de Northern Territory geboren is, graag zijn bekendheid wil gebruiken om iets terug te doen voor dit gebied.
‘On a social level. I’m real sorry for alle the complex problems with indigenous communities’ citeert de Northern Territory News hem.
Cadel Evans leerde fietsen in Barunga, een afgelegen community in de Top End van Australië op zo’n 80 km ten zuiden van de stad Katherine. Zijn jonge jaren in zo’n gemeenschap maakte hem bewust van de sociale problemen van ontheemde Aborigines in de regio:
‘It's something that unfortunately Australians don't consider enough and maybe don't even realise enough and if I can help bring a bit more awareness that would already be something’ (ABC).
Achtergrond. Cadel Evans treedt hiermee in de voetsporen van andere Australische atleten die zich inzetten voor het welzijn van achtergestelde Aborigines.
Cathy Freeman, de zeer succesvolle Aboriginal atlete die o.a. goud won op de Olympische Spelen van Sydney, richtte de Cathy Freeman Foundation op. Deze stichting concentreert zich op de achterstand van Aboriginal kinderen op school. Ze ondersteunt inmiddels al 600 schoolgaande kinderen.
Al eerder (zie bericht 6 hieronder) noemde ik de inspanningen van de Australische oud wereldkampioen marathon, Robert de Castello, die een aantal Aboriginal jongeren wil klaar stomen voor de Olympische marathon in 2016. Als eerste stap liet hij hen met succes de marathon van New York lopen.
De onderliggende gedachte - naast sportieve prestaties- is Aboriginal jongeren kennis te laten maken met intensieve sportbeoefening om zo een gezonde rook- en alcoholvrije levensstijl te creëren.
China in ban van Aboriginal kunst
(27-11-2011). Foto: ABC Perth
Een tentoonstelling van traditionele Aboriginal kunst op tournee in China trekt een record aantal bezoekers: zo’n 85.000 belangstellenden alleen al in het Shanghai Art Museum in vier weken.
De tentoongestelde werken komen allemaal uit een ver afgelegen Aboriginal community in West Australië (Warburton Ranges) met slechts 3000 inwoners. De tentoonstelling, Our Land-Our Body, bestaat uit zo’n 65 schilderijen die ongeveer $4 miljoen waard zijn.
(bron: The Australian)
Overigens hebben ook Aboriginal kunstenaars last van de financiële crisis. Werd er in 2007 nog voor bijna A$ 27 miljoen aan schilderijen verkocht, dit jaar is dat gedaald tot ruim 10 miljoen. Daarvan ging eerder zo’n 50% naar het buitenland; dat is nu terug gelopen naar 30%.
Achtergrond. Wat is traditionele Aboriginal Kunst? Zie rubriek Blogs Ad Borsboom
Laatste vergaderdag Australisch parlement: rumoerig einde van politiek ‘killing season’
(24-11-2011, foto: Andrew Meares, Sydney Morning Herald. Onderschrift: New Speaker Peter Slipper takes his seat after extraordinary scenes today)
Meestal is op de laatste zittingsdag voor het lange zomerreces de sfeer in het Australische parlement voor één dag in het jaar vriendelijk. Men wenst elkaar een goede kerst en jaarwisseling toe en spreekt ook elk jaar trouw het voornemen uit in het nieuwe jaar vooral zakelijk en minder persoonlijk te opereren.
Vandaag loopt het echter totaal anders.
Wat is er aan de hand?
Premier Gillard, die met de kleinst mogelijke meerderheid regeert (één stem), heeft op de valreep een lid van de oppositie benoemd tot voorzitter van het parlement. De aftredende voorzitter – van haar eigen Labor partij – wordt backbencher in dat zelfde parlement.
Resultaat: ze heeft plotseling een meerderheid van drie stemmen en is niet meer afhankelijk van een aantal onafhankelijke parlementsleden.
Een van hen dreigt voortdurend de regering in problemen te brengen als zijn voorstel om gokken op pokermachines aan te pakken niet omgezet wordt in strenge wetgeving. Dat is een gevoelig punt voor Labor omdat een groot deel van haar electoraat dat te ver vindt gaan.
Ook is het voor de oppositie moeilijker geworden de regering ten val te brengen, nota bene door toedoen van een van haar leden die de verleiding om Speaker of the House te worden niet kan weerstaan.
De eerste commentaren in de media variëren van: voor nu tactisch knap, maar op lange termijn schadelijk voor het aanzien van Gillard - tot: ‘a grubby deal’.
De nieuwe Speaker, Peter Slipper, is al lang controversieel binnen zijn eigen partij en zijn deal met Gillard wordt omschreven als het toppunt van ontrouw (zie ook officiele verklaring Liberal National Party Queensland) .
Sommige betitelen hem nu als een ‘Liberal’ rat (citaat ABC). Wat dit alles gaat beteken voor zijn functioneren als ‘neutrale’ voorzitter, laat zich raden.
Een curieuze afsluiting van het parlementairenjaar, dat toch al de boeken in gaat als het ‘killing season’. Wordt zeker vervolgd.
Elf jonge Aborigines finishen in New York Marathon
De Australische oud wereldkampioen marathon Robert de Castello heeft een ideaal: een aantal Aboriginal jongeren klaar stomen voor de Olympische marathon in 2016. De eerst stap is gezet. Elf jonge inheemse atleten hebben voor het eerst met succes een marathon uitgelopen, en nog wel die van New York.
Een van hen, de 17 jarige Purcell uit het afgelegen Charleville in zuidwest Queensland (tijd: 3uur en 33 minuten), verklaarde dat New York een verpletterende indruk op hem had gemaakt. Hij had, zo meldt de ABC, wel kramp gekregen - niet in de benen maar in zijn nek van het omhoog kijken naar de gebouwen en billboards langs de route.
Vorig jaar deden voor het eerst een viertal Aborigines mee aan deze marathon (beste tijd: 3.32) en hun ervaring dient als inspiratiebron voor andere inheemse jonge mannen en vrouwen
Achtergrond. Aboriginal jongeren in de marathon van New York en op de Olympische Spelen van 2016. Dat is het ideaal van Robert Castello. Met dat doel voor ogen heeft hij het ambitieuze Indigenous Marthon Project (IMP) in het leven heeft geroepen. Dat project moet uiteindelijk resulteren in een inheemse marathon team voor de Olympische Spelen van 2016. De onderliggende gedachte - naast sportieve prestaties- is Aboriginal jongeren kennis te laten maken met intensieve sportbeoefening om zo een gezonde rook- en alcoholvrije levensstijl te creëren.
Dancing the Creation. Songs and Dances in Aboriginal Culture
Aanstaande vrijdag (11 november) ben ik gastspreker bij een symposium ter gelegenheid van het lectoraat voor choreograaf Jiří Kylián aan de HBO opleiding Codarts te Rotterdam.
De title van mijn lezing is: Dancing the Creation. Songs and Dances in Aboriginal Culture.
Program of the symposium, Friday 11 November, in ENGELS/Auditorium Kriterion, Stationsplein 45, Rotterdam
16:00 – 16:20 Dancing the Creation. Songs and Dances in Aboriginal Culture (Prof.dr. Ad Borsboom)
16:20 - 16:40 Lecture-demonstration: Dance and Music on Bali (Dr Henrice Vonck)
16:45 - 17:15 Lecture: Music and Choreography (Dr Stephanie Schroedter)
17:15 - 17:30 "4:33" by John Cage (plus choreography Jiří Kylián)
17:30 - 18:00 Talk about live musical accompaniment to dance with Jiří Kylián, Lavinia Meijer and Peter Jan Wagemans.
Jiří Kylián. De in Praag geboren Kylián was van 1975 tot 1999 artistiek directeur van het Nederlands Dans Theater. Na zijn aftreden bleef hij aan dit wereldberoemde instituut verbonden als choreograaf en artistiek adviseur. In 1980 verbleef hij op uitnodiging bij Aborigines in Arnhem Land, het uiterste noorden van Australie. Daar bestudeerde hij de eeuwenoude danstechnieken en verwerkte die in het beroemde ballet Stamping Ground, dat in 1983 in premiere ging in het Circustheater in Den Haag.
Stamping Ground. Stamping Ground is a unique and original ballet, inspired by Kylian’s experience of Aboriginal culture and dance, which led him to seek out the universal qualities that underlie both modern ballet and a style of dancing that has survived in Australia for over 40,000 years. Stamping is the most important element in Aboriginal dance. Each tribe has its own way of dancing and his own Stamping Ground. In his ballet, Kylian allows the dancers to develop their individual personalities and relationships with each other within the dance group through the idiom of the choreography.
(foto Jiří Kylián: Joke Schot)
Aboriginal Congres: 'weg met die betutteling'
(27-10-2011)
‘Schaf die eenzijdige interventie in ons bestaan af ‘ is de noodkreet van het Nationale Aboriginal Congress aan de Federale regering in Canberra.
Die besloot in 2007 onder de voormalig (conservatieve) premier Howard de staat van beleg af te kondigen voor alle Aboriginal gemeenschappen in de Northern Territory, een gebied ter grootte van bijna eenderde Europa (1,4 miljoen km2) met een relatief grote Aboriginal bevolking. Dit naar aanleiding van ernstige problemen in afgelegen Aboriginal gemeenschappen, zoals misbruik van kinderen, alcoholisme en geweld.
Howard’s opvolgers, de Labor premiers Rudd en Gillard zetten dit beleid, met enige cosmetische aanpassingen, voort.
Het Nationale Congres van Aborigines noemt dit beleid stigmatiserend en discriminerend. Het heeft vooral bezwaar tegen het generieke karakter van de interventie: het betreft alle Aborigines zonder aanzien des persoon in dat uitgestrekte gebied.
Vriend en vijand zijn het er over eens dat daar waar het echt mis is de overheid maatregelen mag en moet nemen, zoals het juridisch vervolgen van huiselijk geweld en kindermisbruik, schoolverzuim en alcohol excessen. Maar de ‘one-size-fits-all’ benadering van deze interventie heeft racistische kenmerken omdat hier een maatregel op alle Aborigines in het gebied wordt losgelaten die ondenkbaar zouden zijn voor welke bevolkingsgroep dan ook.
De interventie kost zo’n $2 miljard, een bedrag dat volgens een woordvoerder van het Congres toch wel op een andere manier ten goede van Aborigines besteed kon worden.
Aboriginal woordvoeders zijn overigens verdeeld over deze kwestie. Sommigen vinden het optreden van de overheid helaas nodig en zijn bang dat het Nationale Congress met dit standpunt haar geloofwaardigheid verliest. Anderen - ook buiten dit Aboriginal Congress - blijven hameren op het discriminerende karakter waardoor Aborigines zelf volledig buiten spel staan en behandeld worden als mensen die ‘ter beschikking van de regering’ zijn gesteld.
(foto: Northern Territory). Zie ook eerdere berichtgeving hieronder:
Amnesty vernietigend over situatie Aborigines in outback Australië
(10-10-2011)
Het hoofd van Amnesty International, Salil Shetty, heeft de situatie in sommige afgelegen (outback) Aboriginal communities omschreven als ‘devastating’.
Hij bezocht het gebied Utopia, zo’n 250 km ten noordoosten van Alice Springs, en zag overvolle bouwvallige huizen, waarin de meest noodzakelijke voorzieningen ontbraken: geen stromend water , elektriciteit, toiletten en een voorziening om vuilnis op te halen.
‘Ik heb veel hopeloze plekken in Afrika, Azië en Latijns Amerika bezocht, maar wat ik hier bijzonder wrang vindt is dat dit allemaal voorkomt in een van de rijkste landen ter wereld’, aldus Salil Shetty in diverse interviews.
Achtergrond. Wat de situatie ook extra wrang maakt is dat de Utopia regio bijzonder fraaie, en in het westen gewilde, kunst produceert waar het gebied van zou moeten profiteren. Het tegendeel blijkt het geval, en de grootste boosdoener is volgens betrokkenen de Australische overheid.
Die heeft haar politiek in die gebieden gewijzigd.
Waar aanvankelijk afgelegen communities veel steun en services ontvingen, worden die nu afgekapt en gerealloceerd naar een aantal centra waar Aborigines naartoe moeten om gebruik te kunnen maken van die essentiële voorzieningen. ‘They starve us out of our home’ zegt Rosalie Kunoth, een van de community leiders in het getroffen gebied.
Het idee achter de nieuwe politiek is dat Aborigines geen kans op vooruitgang hebben in afgelegen gebieden en dat in dit met een centraler beleid wel zal lukken. Het tegendeel blijkt nu het geval.
Utopia telt nu zo’n 1200 Aborigines, verdeeld over 16 verschillende communities.
Steeds meer Aborigines zijn de Interventie zat
De kritiek op de massale interventie (Intervention) van het Australische staatsapparaat in Aboriginal gemeenschappen in de Northern Territory neemt steeds fellere vormen aan.
De Intervention was de oplossing van de conservatieve regering van John Howard voor de grote sociale problemen in sommige Aboriginal gemeenschappen. Met name seksuele misbruik van kinderen, huiselijk geweld en alcohol- en drugsmisbruik in overvolle gammele huizen schreeuwden terecht om een stevige maar verantwoorde aanpak.
Maar de Intervention werd generiek toegepast op alle Aboriginal communities van de uitgestrekte Northern Territory. De Racial Discrimination Act van de VN, ook ondertekend door Australië, werd tijdelijk buiten werking gesteld, het leger trok Aboriginal gebieden binnen en alle Aborigines kwamen zonder aanzien des persoons onder curatele te staan. De huidige Labor regering haalde er sommige van de scherpe kantjes af, maar nam dit beleid op hoofdlijnen over.
Aborigines uiten echter steeds fellere kritiek op deze politiek. Aboriginal communities die normaal functioneren, en individuele families die het ook in de probleemgebied goed doen, lijden eveneens onder dat strenge toezicht. Dat ondermijnt hun autoriteit en voorbeeldfunctie.
Bovendien vallen de verbeteringen die als compensatie voor het verlies van autoriteit beloofd zijn, ook zwaar tegen. Met name op het terrein van huisvesting gebeurt lang niet genoeg en verdwijnt veel van het beloofde budget in handen van management en bureaucratie. Wat Aborigines echter het meest dwarszit is het generieke karakter van de maatregel: of het nu wel of niet goed ging, alle Aborigines zagen hun autonomie als sneeuw voor de zon verdwijnen.
De afgelopen week reisde aan Aboriginal oudere naar London om zijn beklag over de Intervention te doen bij de UN High Commissioner voor Mensenrechten, Mrs. Navi Pillay. Zij is inmiddels in Darwin aangekomen waar ze gesprekken voerde met een aantal Aboriginal ouderen. Volgende week zal ze haar bevindingen voorleggen aan de Australische Federale Regering.
Zie ook: ABC en Sydney Morning Herald
foto ABC: Aboriginal vertegenwoordiger uit Arnhem Land doet zijn beklag bij de UN High Commissioner voor de Mensenrechten
Aboriginal oproep: blijf niet hangen in slachtofferrol
Aboriginal voorman Dr. Chris Sarra, doet een oproep aan Aboriginal Australiërs om hun uit hun slachtofferrol te stappen en zo controle over hun eigen leven te gaan nemen. Dr. Sarra is de Aboriginal directeur van het Stronger Smarter Institute, Queensland University of Technology.
In een lezing aan de University of London noemde hij het tragisch dat een aantal Aborigines zich die rol zo eigen hebben gemaakt dat ze de status van slachtoffer zien als wezenlijk onderdeel van hun identiteit.
Hij richt zijn verwijten daarover vooral aan (niet nader genoemde) Aboriginal leiders die de slachtofferrol maar blijven koesteren. Even kritisch is hij op Aboriginal leiders die de grote problemen in sommige Aboriginal communities verwijten aan de mensen zelf. Die standpunten hebben de interventie van het leger in Aboriginal communities in het noorden - waarbij velen onder curatele kwamen – gelegitimeerd.
Hij pleit voor een derde type leiderschap, gebaseerd op een positieve Aboriginal identiteit. Maar dan moeten er speciale schoolprogramma’s ontwikkeld worden die ook voor Aboriginal studenten de lat hoog leggen. Prestaties zullen leiden tot trots op de eigen identiteit in plaats van blijven hangen in de rol van slachtoffer. Als we, zegt hij in The Australian, te lang blijven hangen in die rol vragen we ons nooit af: wat kunnen we zelf doen om achterstand weg te werken.
Veelbelovend initiatie in Darwin
In dat verband is ook een initiatief van de Charles Darwin University in Darwin veelbelovend. Voor zo’n 30 miljoen wordt er volgend jaar een Australian Centre for Indigenous Knowledge opgericht. Dr. Tom Calma, de Aboriginal initiatiefnemer, zegt dat het instituut als doel heeft leiderschap in Aboriginal Australië verder te ontwikkelen. Er komen Bachelor en M.A. opleidingen in Aboriginal Studies, Gezondheidswetenschappen en ‘Education’.
Belediging Aborigines, persvrijheid en slechte journalistiek
(30-09-2011)
In de Australische media is een felle discussie ontstaan over de uitspraak van een rechter die een columnist schuldig bevond aan het beledigen van Aborigines.
Wat is er aan de hand?
Columnist en polemist Andrew Bolt stelde in een tweetal columns dat Aborigines met een lichte huidskleur zich soms als Aborigine identificeren omdat daar voordeel mee te behalen is, zoals banen, lucratieve voorzieningen, beurzen en het verkrijgen van onderscheidingen.
De artikelen, daterend uit 2009 waren getiteld: ‘It’s so hip to be black’ en White fellas in the black’.
Dat pikte een aantal Aborigines niet en spanden een rechtszaak aan. Afgelopen week stelde een rechter met verwijzing naar de Racial Discrimination Act dat de betrokken Aborigines vernederd, beledigd en geïntimideerd waren.
Andrew Bolt, en met hem een aantal collega’s, noemen het vonnis een zwarte dag voor het vrije woord.
Andere commentatoren zijn het eens met de uitspraak dat de gewraakte artikelen in strijd zijn met de genoemde Racial Discrimination Act waarin raciale tolerantie en gelijkheid kernbegrippen zijn.
Deze critici verwijten Bolt - van Nederlandse afkomst - verder dat hij een aantal ernstige feitelijke fouten heeft gemaakt waar het de achtergrond betreft van Aborigines die hij als voorbeeld nam. Hoewel sommigen inderdaad meer Europese dan Aboriginal voorouders hebben, zijn ze toch in Aboriginal communities opgevoed, met alle vormen van achterstand van dien.
Het meest treffende commentaar komt van het kritische tijdschrift Crikey. Het blad heeft ook felle kritiek op Bolt, maar concentreert zich op een passage uit het rechtelijke vonnis waar alle journalisten van zouden moeten schrikken, namelijk dat het publiek het verdient om beschermd te worden tegen onverantwoorde journalistiek.
‘Wat Bolt schreef was beledigend en feitelijk onjuist, maar is het de taak van de rechter om het publiek te beschermen tegen onverantwoorde journalistiek? ’You don’t have to like Andrew Bolt to find that notion worrying’, besluit deze commentator.
Achtergrond. Tot de jaren zeventig van de vorige eeuw werden Aborigines gedefinieerd op basis van biologisch/raciale kenmerken: volbloed, half bloed, kwart bloed tot zelfs ‘achtste’ bloed. Ongeacht de vraag of betrokkenen meer Europees of Aboriginal afkomst vertegenwoordigden vielen allen onder de discriminerende Aboriginal wetgeving. Onder invloed van een strijdvaardige Aboriginal emancipatiebeweging veranderde vanaf 1972 de racistische besmette definitie van Aborigine en kwam er een sociale voor in de plaats:
An Aboriginal or Torres Strait Islander is a person of Aboriginal or Torres Strait Islander descent who identifies as an Aboriginal or Torres Strait Islander and is accepted as such by the community in which he (she) lives.
Deze definitie is flexibeler en biedt Aborigines van gemengde afkomst een keuze, waarbij de meesten zich blijven identificeren als Aborigine. Een belangrijk argument: vroeger werden we op basis van onze gemengde afkomst zwaar gediscrimineerd, en nu beschouwen we onze Aboriginal identiteit als een geuzennaam en zijn er trots op.
Ook ‘Crocodile Dundee” lijdt aan overgewicht
Lange tijd vond het zelfbeeld van de Australische man zijn bevestiging in Paul Hogan, de hoofdrolspeler in de Crocodile Dundee films. Hij is tanig, relaxed (laid back), spreekt een breed Ocker accent (vooral gecultiveerd door acteurs), en bovenal Slank met een hoofdletter S.
Helaas.
Dit beeld komt voor veel Australische mannen, en vrouwen, al lang niet meer overeen met de werkelijkheid.
Als het om gezondheid gaat, zo meldt een ABC website, zien we dat Australiërs te vet zijn, daar niet gelukkig van worden, maar kampioenen zijn in ‘self-deception’. Zestig procent van de Australiërs hebben overgewicht, maar nauwelijks dertig procent is zich daarvan bewust - mannen nog minder dan vrouwen.
Een arts spreekt over de tirannie van het normale als belangrijk euvel: omdat bijna iedereen overgewicht heeft houden mensen zichzelf voor de gek door te denken dat dit normaal is: ‘ What’s normal today was not normal 50 years ago and people are sort of fooled by what’s normal’, verzucht Dr. Bert Boffa, directeur van BUPA, een organisatie in de gezondheidszorg.
Op dat punt is de favoriete Australische standaarduitdrukking - ook van Crocodile Dundee - ‘ no worries mate’, dus niet meer van toepassing.
Overigens ere wie ere toekomt: Paul Crocodile Dundee Hogan is zijn eigen imago trouw gebleven: tanig, slank, maar na een hoop problemen met de Australische belastingdienst, waarschijnlijk wat minder laid back.
Ouderdom Aboriginal aanwezigheid in Australië opnieuw bijgesteld - maar geen primeur
(23-09-2011)
DNA onderzoek van een 100 jaar oude haarlok van een Aboriginal man of vrouw heeft aangetoond dat de voorouders van de inheemse Australiërs al minstens zestig tot zeventig duizend jaar geleden voet aan land zetten op dat continent. Dat meldt het tijdschrift Science vandaag.
Hoewel die ontdekking baanbrekend genoemd wordt sluiten die bevindingen aan bij het onderzoek van de archeoloog Rhys Jones (1941-2001) van 20 jaar geleden. Dr. Jones, van de Australian National University in Canberra, gebruikte in plaats van de gangbare carbon dating techniek de zogenaamde luminescent dating techniek. Deze techniek meet energieniveaus van bepaalde mineralen in de grond en kan nauwkeuriger prehistorische ouderdom vast stellen.
Zijn onderzoek in Kakadu National Park in Arnhem Land toonde toen al aan dat Aborigines al minstens 60-70 duizend jaar geleden daar leefden.
(foto Ad Borsboom; rotstekening in Arnhem Land)
Aborigines en milieuactivisten steeds vaker in conflict
(20-09-2011)
Aborigines krijgen het steeds vaker aan de stok met milieuactivisten. De harder wordende conflicten gaan steevast over economische ontwikkeling versus natuurbehoud. Nu Aborigines in grote delen van het Australische binnenland landrechten hebben verkregen willen zij naast zorg voor het landschap ook profiteren van economische mogelijkheden.
Aborigines hebben nu weliswaar grote stukken natuur ter beschikking, maar leven vaak in zeer armoedige omstandigheden. Zo is er in noord Queensland al lang een conflict over de vraag of er een dam in een rivier aangelegd mag worden. De ‘greenies’ zijn daar fel tegen omdat ze de natuur in haar ongerepte staat willen behouden terwijl Aborigines er mogelijkheden zien voor economische ontwikkeling en werkgelegenheid.
Nu is een identiek conflict uitgebroken in West Australië.
In de buurt van Broome hebben Aborigines een lucratief contract afgesloten over een gas overslag installatie. Het contract heeft een looptijd van dertig jaar en een waarde van 1,5 miljard A$.
Onderdeel van de deal is dat Aborigines intensief scholing, werk, gezondheidszorg en sociale voorzieningen ontvangen. Dat is een aantrekkelijk perspectief voor de inheemse bevolking die in dat gebied tot de armste Aborigines van West Australië behoren. Milieuactivisten zijn echter faliekant tegen het project en voeren een harde campagne.
Een woordvoeder van de (Aboriginal) Kimberley Land Council zegt dat hij en zijn mensen onverkwikkelijke haatmails ontvangen van mensen die de natuur ongerept willen laten, terwijl Aborigines wegkwijnen in armoede. ‘Mensen die tegen ons zijn hebben zelf huizen, een goed inkomen en kunnen hun kinderen een degelijke opleiding geven’ verzucht hij in The Australian.
Tegenstanders, waaronder de Australische Wilderness Society wijzen op het unieke natuurgebied en de onherstelbare schade die het project zal aanrichten: 120 hectares van een laatste stukje regenwoud zal verdwijnen en jaarlijks zullen er minstens 8 miljard liter water aan de toch al kwetsbare bodem onttrokken worden.
Degelijke conflicten zullen zich in de toekomst vaker voordoen. Aborigines besteden veel aandacht aan landmanagement, zeker waar het de bescherming van sacrale plaatsen betreft. Maar ze verzetten zich tegen het westers geïdealiseerd beeld van Edele Wilden die alleen maar in harmonie met de natuur leven. Ze zien gecontroleerde economische ontwikkeling als de mogelijkheid bij uitstek om aan de armoedeval te ontsnappen.
(zie ook artikel Stef Spronck in Groene Amsterdammer)
Hebben Aborigines Humor?
Deze vraag zou niet in me opkomen als ze me niet verschillende keren gesteld was. Toen ik bijvoorbeeld in een filmhuis de Aboriginal film Ten Canoes van commentaar voorzag volgde na afloop...lees verder
(mijn column in de herfsteditie van kwartaalblad Going Down Under, het magazine voor Australie, Nieuw Zeeland en de Pacific Islands).
Kloof tussen Aborigines en overige Australiërs groeit nog steeds
De Productivity Commission, een onafhankelijk onderzoek- en adviesbureau voor de Australische overheid heeft in haar jongste jaarverslag gemeld dat de positie van Aborigines in 17 van de 45 sociale indicatoren geen vooruitgang laat zien en zelfs verslechterd is. Dat betreffen vooral sleutel indicatoren als gezondheid en detentie van Aborigines.
In vergelijking met de niet-Aboriginal bevolking namen in de afgelopen tien jaar vooral diabetes, nierziekte en zogenaamde circulatory diseases sterk toe. Ook het aantal mensen met ernstige psychische problemen steeg, evenals het aantal zelfverminkingen.
Wat betreft Aborigines in gevangenissen: het aantal vrouwelijke gevangenen groeide met maar liefst 59% en dat van mannen met 35% in het afgelopen decennium.
Nog wat cijfers: het aantal chronische drinkers is 17% terwijl 27% zei drugs gebruikt te hebben in het afgelopen jaar. De levensverwachting van Aboriginal mannen is 11,5 jaar korter (67 jaar) en van vrouwen 10 jaar (73 jaar).
Al met al is de kloof tussen Aborigines en de overige bevolking op deze indicatoren groter geworden. Nog geen twee jaar geleden dacht de toenmalige premier Kevin Rudd deze kloof voor 2020 te overbruggen. Haast is dus geboden.
Aborigines vormen inmiddels een erg jonge bevolking: 38% is jonger dan 14 jaar, vergeleken met 19% bij de overige Australiers.
(foto: website Australian Human Rights Commission)
Politiek asielzoekers geen afschrikkende werking: boten blijven komen
Nu de Hoge Raad de ruilovereenkomst tussen Australië en Maleisië (zie bericht hierna) heeft opgeschort tot 22 augustus, dreigen met de komst van nieuwe boten de overvolle opvangcentra helemaal uit hun voegen te barsten. Het is alweer de vierde boot met in totaal 250 asielzoekers die op Christmas Island aanmeert sinds de overeenkomst van kracht werd.
De hoogste rechtbank zegt meer tijd nodig te hebben om te beoordelen of deze deal met Maleisië rechtmatig is.
Inmiddels heeft Papua New Guinea aangeboden een voormalig opvangcentrum op het afgelegen eiland Manus weer te heropenen. Enkele honderden asielzoekers zullen daar voorlopig naartoe gestuurd kunnen worden.
Deskundigen laten weten dat het nog behoorlijk wat tijd zal kosten voordat de faciliteiten op Manus gerenoveerd zijn. Die werden gesloten toen voormalig premier Rudd een einde maakte aan de zogenaamde Pacific Solution voor de opvang van asielzoekers.
Al met al hebben heeft de recente politiek van premier Julia Gillard nog niet de beoogde afschrikkende werking gehad nu mensensmokkelaars hun gammele boten met vluchtelingen richting Australië blijven sturen.
foto: (foto WAToday)
Aboriginal vlag permanent boven stadhuis Melbourne
Nadat de Sydney Council enkele weken geleden verklaarde dat de Europese kolonisatie van Australië een invasie was, komt nu de tweede stad van het land, Melbourne, met een eigen geste naar de inheemse Aboriginal bevolking toe. De stad laat als eerste hoofdstad van een deelstaat de Aboriginal vlag permanent wapperen op de Town Hall van de stad. Melbourne benadrukt hiermee dat de Aboriginal bevolking gezien wordt als Australisch First Nation.
Aborigines zijn blij met dit gebaar:’Het is een erkenning dat we hier al eersten waren en er nog steeds zijn’ zegt een Aboriginal nakomeling van het gebied rond Melbourne. De burgemeester van Melbourne zegt trots te zijn dat zijn stad voorloper is in deze.
(bron tekst en foto: Herald Sun)
Achtergrond: Aborigines streven naar een formele erkenning als First Nation in de Australische constitutie en zien de ontwikkelingen in Sydney en Melbourne als een veelbelovende stap in die richting. Waarom is die erkenning zo belangrijk? Lees verder...
Aboriginal strijd tegen alcoholisme: menselijke afbeeldingen van lege bierblikjes op graf
Een even creatieve als confronterende uiting van wanhoop over alcoholisme in een Aboriginal community. Aboriginal ouderen hebben in het centrum van hun dorp een symbolische begraafplaats gecreëerd van tien graven. Voor elk graf maakten ze van lege bierblikjes een afbeeldingen van een menselijk lichaam, verwijzend naar een van de tien doden die de afgelopen jaren gestorven zijn door alcohol misbruik.
Op de muur achter de graven staat met grote graffiti letters: ‘Grog Finished Ten’ .
De Aborigines hopen met deze heldere boodschap drinkers tot inkeer te brengen. In hun strijd tegen alcohol stellen de ouderen verder een alcohol vrije zone in en organiseren nacht patrouilles om huiselijk geweld en vandalisme als gevolg van drankmisbruik aan te pakken. (Bron ABC, zie ook videoverslag op betreffende website).
Aboriginal communities in de omgeving van westerse steden, zoals hier in de buurt van Katherine in de Northern Territory, zien zich in toenemende mate geconfronteerd met deze problemen.
(Foto: Clare Rawlinson, ABC)
Evans bewijst het weer: Australië en Sport, een Siamese tweeling
...opvallend is dat Australiërs internationaal ook goed scoren met sporten die in het land zelf lange tijd onbetekenend waren, zoals wielrennen, atletiek en voetbal...lees verder (2e blog)
(foto: The Age, Getty Images)
Regime Fiji arresteert vakbondsleiders
Nadat het militaire regime in het recente verleden het leven van journalisten, rechters en wetenschappers zuur heeft gemaakt, lijkt nu de beurt aan...lees verder
90% Aboriginal gevangenen hebben ernstige problemen met gehoor
Een uitgebreide studie naar Aboriginal gevangenen in Darwin en Alice Springs toont aan dat meer dan 90% van hen milde tot zeer ernstige gehoor problemen heeft. Dit tegen 6% van de niet-inheemse gevangenen.
Deze bevindingen sluiten aan bij een eerder bericht op deze website over ernstige oorinfecties bij Aboriginal kinderen (Aboriginal kinderen hoogste percentage ernstige oorinfecties)
Een van de onderzoekers, Dr. Damian Howard, zegt op de ABC dat deze schokkende bevindingen – de hoogste cijfers ter wereld - de vraag oproept of Aborigines in die situatie het rechtssysteem kunnen begrijpen en of ze wel fair behandeld zijn in het juridische proces. Ook vraagt de onderzoeker zich af of het antisociale gedrag dat tot gevangenisstraf leidt, niet voor een deel veroorzaakt wordt door deze medische problemen.
‘De resultaten van dit onderzoek wijzen op een vicieuze cirkel van sociaal disfunctioneren’ , aldus Dr. Howard. Andere factoren zoals roken, alcohol, overvolle huisvesting en slechte voeding maken het bijna onmogelijk om de infecties die tot doofheid leiden vroegtijdig op te sporen.
Julia Gillard een jaar premier: wat gaat er mis?
Het is deze week een jaar geleden dat Julia Gillard premier van Australië werd. Niet omdat ze verkiezingen had gewonnen, maar omdat ze een geslaagde coup pleegde tegen premier Kevin Rudd. Die stond zo laag in de peilingen dat zijn eigen Labor partij Gillard steunde en haar op het schild hief. Nu een jaar later met een goed draaiende economie en een zojuist afgeleverd budget dat er mag zijn, staat Julia Gillard echter nog lager in de peilingen dat Kevin Rudd toen hij gedumpt werd. Hoe kan dat?....lees verder
(foto AAP: David Crosling; website ABC)
Australische regering dolende inzake asielzoekers
Het lijkt erop dat premier Julia Gillard en haar Labor regering langzamerhand de weg helemaal kwijt is waar het de bootvluchtelingen betreft. Nadat Labor in de oppositie de Pacific Solution van de conservatieve regering Howard tot aan de grond toe afbrandde, komt ze nu als regeringspartij met oplossingen die zelfs volgens mensenrechten advocaten nog erger zijn. Lees verder....
Ook overeenkomst Rio Tinto en Arnhem Land Aborigines
Na de mega overeenkomst tussen Aborigines en Rio Tinto in West Australië (zie bericht hieronder) hebben de mijnbouwmaatschappij en Aboriginal communities in noordoost Arnhem Land na drie jaar intensief onderhandelen een vergelijkbare overeenkomst gesloten.
In aanwezigheid van premier Julia Gillard tekende de Aboriginal voorman Galarrwuy Yunupingu het verdrag. Rio Tinto stort 700 miljoen dollar in een fonds waaruit training, opleiding, werkgelegenheid, gezondheidszorg en fatsoenlijke huisvesting bekostigd wordt. Van hun kant gaan Aborigines akkoord met voortzetting van mijnbouwactiviteiten voor een periode van 40 jaar.
Verwacht wordt dat deze overeenkomst niet alleen ten goede komt aan Yolngu Aborigines in het betrokken gebied (Yirrkala op de Gove Peninsula) maar een spin-off heeft voor regionale ontwikkelingen in heel noordoost Arnhem Land. In de overeenkomst is ook vastgelegd dat Rio Tinto de rechten van Aborigines op hun eigen land volledig erkent en dat de inheemse bevolking daarmee ook controle houdt op toekomstige ontwikkelingen.
Achtergrond. Met dit verdrag sluiten de Yolngu een moeizame en pijnlijke periode van ruim veertig jaar af. In de jaren zestig van de vorige eeuw, toen Aborigines nog geen enkele vorm van Landrechten hadden, verleende de Federale Overheid toestemming voor grootschalige mijnbouw op Aboriginal clangebieden.
De inheemse bevolking was ontzet: traditionele jachtgebieden verdwenen en sacrale plaatsen werden vernietigd. Een onbekende industrie met tal van vreemdelingen kwamen daarvoor in de plaats. Het Yolngu wereldbeeld stortte in elkaar. Niemand begreep waarom ze van de ene op de andere dag geen zeggenschap meer hadden over het eigen land.
Aborigines protesteerden tevergeefs in Canberra en spanden rechtszaken aan, die ze verloren. Maar in de geschiedenis van de Aboriginal strijd om landrechten worden deze stappen wel gezien als het begin van een kentering. Aborigines verloren de slag, maar niet de oorlog. Aboriginal emancipatie bewegingen in de steden, mensenrechten organisaties en studenten namen de Aboriginal grieven over.
Deze acties en het veranderende politieke klimaat in de jaren zeventig leidden uiteindelijk tot de Northern Territory Land Right Act - de voorloper van een algemene erkenning van Aboriginal rechten op land. Niet voor niets worden de Yolngu acties van veertig jaar geleden gezien als de bakermat van de Aboriginal Landrechten beweging.
De overeenkomst tussen Yolngu en Rio Tinto heeft daarom ook een belangrijke symbolische functie. Galarrwuy Yunupingu wees nog met enige verbittering op het leed wat zijn vader en diens generatie was aangedaan. Waarom, zo vroeg hij premier Gillard, heeft dit zo moeten gebeuren? Niettemin benadrukten de Yolngu dat nu eindelijk een proces van ‘healing’ kan beginnen.
(foto SkyNews Australia: premier Gillard ontmoet Yolngu traditional owners)
Mega overeenkomst tussen Aborigines en mijnbouwmaatschappij
De problematische relatie tussen Aboriginal communities en mijnbouwmaatschappijen heeft een keerpunt bereikt in de Pilbara regio van noordwest Australië. De traditionele eigenaren van dit afgelegen en uitgestrekte gebied hebben na zeven jaar intensief onderhandelen met Rio Tinto een overeenkomst gesloten waarbij ze meer dan 2 miljard (Australische) dollars over een periode van 40 jaar ontvangen. Rio Tinto mag 40 nieuwe ijzererts mijnen exploiteren over een gebied van 70.000km2.
De revenuen voor een vijftal Aboriginal communities zullen voor ruim tweederde in een fonds terecht komen voor ontwikkeling, onderwijs en sociale voorzieningen van toekomstige generaties Aborigines. Rio Tinto, de grootste werkgever voor Aborigines in het gebied, legt zich vast om het aantal Aboriginal werknemers (nu 8%) tot 2020 op te voeren tot 20%. Als de doelstellingen niet gehaald worden is Rio Tinto verplicht per jaar 200.000 dollar uit te keren aan training en scholing voor Aborigines jongeren.
Achtergrond: Het dilemma voor Aboriginal communities in deze afgelegen gebieden is een balans te vinden tussen de bittere noodzakelijke om economische vooruit te komen (nul tot nu toe) en de bescherming van hun culturele erfenis - met name het sacrale karakter van delen van hun eigen land. Het lijkt erop dat deze balans in de nu gesloten overeenkomst gewaarborgd is. Er zijn zogenaamde ‘exclusion zones’ aangelegd ter bescherming van heilige plaatsen in het landschap en Aborigines blijven volwaardige partners in het hele proces. Aborigines zeggen dat ze zo een toekomst voor hun kinderen kunnen waarborgen zonder dat hun cultuur en culturele erfenis verkwanseld worden.
Meer dan 80% van grondstoffen in noord en west Australië bevindt zich onder de oppervlakte van Aboriginal Land: gebieden waar Aborigines over Native Title beschikken. Dat wil zeggen dat over exploitatie onderhandeld moet worden met Aboriginal corporaties (Land Councils). Op dit ogenblik wordt ruim 30% daadwerkelijk ontgonnen, of vinden er onderhandelingen plaats. De nu bereikte overeenkomst tussen Aborigines en Rio Tinto wordt gezien als een model voor toekomstige ontwikkelingen, een voorbeeld van good practice.
foto: The Australian, Pilbara ouderen en jongeren hoopvol op een betere toekomst
update Intervention
UN High Commissioner, Navi Pillay, heeft inmiddels aangekondigd de Intervention aan de kaak te zullen stellen (zie bericht hierna). Ze uitte felle kritiek op het gebrek aan rechten voor de inheemse bevolking en op het discriminerend karakter van de Intervention. ‘Op de eerste plaats omdat er geen enkel overleg met Aborigines is geweest, en op de tweede plaats omdat er geen respect getoond is voor hun landrechten.’
Aborigines staan namelijk onder grote druk van de Gillard regering (Labor) om hun grondgebied voor 99 jaren als ‘lease’ aan de overheid terug te geven.
zie ook The Age
foto The Age: UN High Commissioner Mensenrechten ontmoet Aboriginal Ouderen.
Bottlemoney,tea en nog wat misverstanden
column in Going Down Under, zomernummer 2011
Zie rubriek: Blogs Ad Borsboom
foto: Ad Borsboom
Aborigines en sport
De onlangs overleden bokskampioen Lionel Rose was een van de eerste sportlegendes van Aboriginal afkomst die internationaal doorbrak. Deze drievoudig wereldkampioen bantamgewicht (19687-1969) overleed het afgelopen weekend op 62 jarige leeftijd.
Na hem maakte de wereld kennis met sporthelden als tennister Evonne Gollagong (14 Grand Slam titels waaronder Wembley in 1980, nummer 1 van de wereldranglijst), en Cathy Freeman, Olympisch kampioen op de 400 meter tijdens de Olympische spelen in 2000.
Daarnaast verschenen nog een groot aantal Aboriginal sporthelden die hun sporen verdienden in typisch Australische sporten zoals Australian Football en de Australische versie van Rugby. Omdat dit sporten zijn die buiten Australië nauwelijks bekendheid genieten, spreken deze Aborigines de internationale sportwereld nauwelijks aan, maar des te meer het Australische publiek.
Aborigines zijn een onderbelicht deel van de Australische sportcultuur. Al in 1868 bestond het allereerste Australische cricketteam dat een tournee door Engeland maakte exclusief uit Aborigines. Ze speelden er meer dan 40 wedstrijden voor grote aantallen enthousiaste toeschouwers.
Ook het immens populaire Australian Football (AFL) kende Aboriginal uitblinkers – eerst mondjesmaat, maar sinds de laatste decennia groeit hun aantal gestaag. In 2005 waren dat er al 52 en op dit ogenblik maken Aboriginal talenten 17% uit van alle jeugdspelers in opleiding. En hoewel Aborigines slechts 2% van de Australische bevolking vertegenwoordigen is hun aandeel in AFL nu ruim 11%. Net als bij cricket is hun atletisch vermogen en balbehandeling uitzonderlijk goed – zozeer zelfs dat hun speelwijze nieuwe dimensies aan het spel hebben.
Aborigines hebben in het verleden deze successen weten te boeken ondanks racisme en vooroordelen die buiten de sportarena bleven bestaan. Terug in Australië werden de eerste Aboriginal cricketspelers van 1868 weer gewoon ‘blackfellas’ die zich moesten schikken naar de racistische wetgeving en attitudes van die tijd. Het begint er nu op te lijken dat Aboriginal sporters niet alleen rolmodellen zijn geworden voor jonge Aborigines, maar ook als volwaardige atleten in en buiten het veld gewaardeerd worden.
Voor een overzicht beroemde Aboriginal sporters:
http://www.creativespirits.info/aboriginalculture/sport/famous-aboriginal-athletes.html
Update 15-05-2011: Inmiddels heeft Lional Rose in Melbourne een indrukwekkende staatsbegrafenis gekregen, waarbij meer dan 2000 mensen hun laatste eer bewezen aan deze Aboriginal sportlegende.
Sprekers inheemse taal minder verslaafd aan alcohol en drugs
Recent onderzoek van het Australian Bureau of Statistics (ABS) toont aan dat Aborigines die nog hun eigen taal spreken minder verslaafd raken aan drugs en alcohol misbruik. Ook zijn ze veel minder slachtoffer van fysiek geweld. In de afgelegen gebieden spreekt bijna de helft van de Aborigines nog de eigen inheemse taal naast het Engels. Het onderzoek laat echter ook zien dat het aantal jongeren dat een Aboriginal taal beheerst aan het dalen is.
Nog enkele cijfers uit het onderzoek: van alle Aborigines in heel Australië spreekt tweederde geen inheemse taal; eenvijfde kent een aantal Aboriginal woorden terwijl 12% van de totale Aboriginal bevolking nog een eigen taal volledig beheerst.
Commentaar: traditioneel bestonden er in Aboriginal Australië ruim 250 verschillende talen en talloze dialecten. Daarvan zijn er onder invloed van de Europese kolonisatie een groot aantal verdwenen. Hoewel het grootste deel van de talen tot één taalfamilie behoorde, verschilden ze evenveel van elkaar als bijvoorbeeld Indo-Europese talen. De meeste sprekers nu wonen in de afgelegen woestijngebieden, de Kimberley’s, Arnhem Land en Cape York.
De relatie tussen het spreken van een eigen taal en minder sociale problemen heeft een diepere oorzaak: waar inheemse talen nog volop gesproken worden zijn ook de inheemse culturen en denkwereld nog voor een groot deel in takt. Dat is vooral het geval in de noordelijke gebieden van Australië waar de inheemse culturen relatief laat, en minder intensief, ontwricht werden door de komst van de Europeanen.
Overigens vindt er op dit ogenblik een sterke ontwikkeling plaats van het Creole (Kriol gespeld in noord Australië), de mengeling van Engels en Aboriginal talen. Aborigines spreken dit bij voorkeur in contact met andere Aborigines wanneer ze elkaars taal niet kennen. Het wordt ook steeds meer de taal in radioprogramma's voor Aborigines.
Publikatie Ad Borsboom
Artikel/Article: Van uitsluiting tot acceptatie: koloniale geschiedenis van Australische Aborigines
Auteur/Author: Ad Borsboom
Verschenen in/Appeared in: Leidschrift, 26.1 (Leiden 2011) 33-47
© 2011 Stichting Leidschrift, Leiden, The Netherlands
ISSN 0923-9146
E-ISSN 2210-5298
Samenvatting:
Aborigines zijn lange tijd hooguit een voetnoot in de moderne Australische geschiedenis geweest. Ze speelden nauwelijks een rol in het nationale bewustzijn, laat staan dat ze onderdeel waren van het discours over de Australische identiteit. Dat is in de afgelopen decennia in snel tempo veranderd. Vanaf de roerige jaren zestig van de vorige eeuw hebben Aborigines steeds luider blijk gegeven van hun ongenoegen over hun plaats in de Australische samenleving. Ze ontdekten de macht van demonstreren en wisten via de straat en de daaropvolgende media-aandacht het bewustzijn van ‘mainstream’ Australië binnen te dringen. De focus van de protesten lag op het verkrijgen van landrechten, maar rond dat thema kwamen andere grieven ook aan de orde: achterstand op alle sociale indicatoren als gezondheid, werkeloosheid en huisvesting. Aborigines eisten ook erkenning van hun unieke positie in de Australische geschiedenis als eerste bewoners van het continent.
In mijn artikel beschrijf ik deze ontwikkeling, te beginnen bij de gevolgen van de eerste confrontatie tussen Aborigines en Britten. Vervolgens besteed ik aandacht aan de koloniale politiek van de nieuwkomers die erop gericht was de inheemse bevolking via raciale wetgeving uit te sluiten van de nieuwe samenleving. Ik besluit mijn betoog met het verzet van Aborigines tegen deze vormen van onderdrukking en hun streven naar erkenning van een eigen culturele identiteit. De strijd om landrechten staat hierbij centraal.
Israel eert Aboriginal activist die protesteerde tegen Nazi Duitsland
Volgende week vliegen de nakomelingen van William Cooper naar Israel. Daar zal een leerstoel gevestigd worden die zijn naam draagt. Tevens zal een gedenkteken onthuld worden bij het nationale Holocaust Memorial in Jeruzalem.
Het is een postuum eerbetoon van Yad Vashem voor deze Aboriginal man uit Melbourne die na de Kristallnacht van 1938 als een van de weinige privé personen op kwam voor het lot van de Joden. De toen 77 jarige William Cooper organiseerde, samen met de door hem opgerichte Australian Aboriginal League, een protestmars vanaf zijn huis in de binnenstad van Melbourne naar het Duitse consulaat. Daar bood hij een petitie aan waarin de wrede vervolging van het Joodse volk sterk veroordeeld werd en geëist werd daar onmiddellijk een eind aan te maken. Hoewel ze geen toegang kregen tot het consulaat bleef hun actie niet onopgemerkt, ook al omdat Australie nog onbekend was met protesterende Aborigines op straat.
Kevin Russel, zijn achterkleinzoon, zegt in een interview voor de ABC daarover: ‘Dat was een dappere actie van mensen die in de Australische samenleving toen geen enkel aanzien genoten (…) We zijn erg dankbaar dat de Joodse gemeenschap en Israel William op het wereldtoneel hebben geplaatst als een global warrior for humanity – een erkenning die hij in Australië niet gekregen heeft.'
Aanstaande zondag 6 december organiseert Kevin Russel een mars naar Melbourne’s Federation Square ter herinnering aan de Kristallnacht en de protesten van zijn overgrootvader. De plechtigheden in Jeruzalem vinden plaats op 15 december.
(03-12-2010)
bronnen:
ABC Australia:
http://www.abc.net.au/news/video/2010/12/01/3082041.htm
Jerusalem Post:
http://www.jpost.com/International/Article.aspx?id=183398
Haaretz:
Oxford verwelkomt eerste Aboriginal studenten
Voor het eerst in haar 900 jarige bestaan mocht de gerenommeerde Oxford University twee Aboriginal studenten verwelkomen. Of anders gezegd, voor het eerst in de ruim 50.000 jarige geschiedenis van Aboriginal Australië werden twee studenten van inheemse afkomst toegelaten tot de gerenommeerde Oxford University.
Paul Gray, een Wiradjuri man uit New South Wales, gaat psychologie studeren, in het bijzonder neurologische processen bij getraumatiseerde kinderen. Christian Thompson, stamt af van de Bidgera Aborigines in de outback van Queensland. Hij wil zich toeleggen op de ‘fine arts’, in het bijzonder de fameuze collectie van inheemse Australische artefacten van het het Pitt Rivers museum in Oxford.
Beiden hopen er de weg vrij te maken voor andere inheemse Australiërs. ‘Deze universiteit herbergt studenten van over de hele wereld die allen hun ervaring en levenswijze met zich meebrengen - dat maakt het zo’n geweldige plek om je verder te ontwikkelen’ zegt Paul.
Christian beaamt dit volmondig : 'dit wordt een ervaring die ons leven verandert. Eerst had ik zo'n ervaring toen ik van het platteland in Queensland naar Melbourne vertrok om te studeren, en nu begint die ervaring weer opnieuw. Maar deze keer zo’n 17000 kilometer van huis.’
Een interview met beide studenten is te zien op:
http://www.abc.net.au/lateline/
(23-11-2010)